Najlepsza Walka 2013 – wyniki

W przedostatnim dniu ujawniania wyników Plebiscytu ogłaszamy wyniki głosowania na Najlepszą Walkę 2013 w UFC.

Do tej pory rozstrzygnęliśmy już trzy kategorie. Ich lista poniżej:

Poddanie Roku
Nokaut Roku
Odkrycie Roku
Występ Roku

Wszystkim Czytelnikom dziękujemy za oddane głosy w tej kategorii!

Kolejność jest wynikiem zsumowania Listy Czytelników, Slipmycha oraz mojej.

Przypominamy kandydatury do miana Walki Roku, które zaproponowaliśmy:

Edson Barboza vs Danny Castillo
Matt Brown vs Jordan Mein
Johny Hendricks vs Carlos Condit
Mark Hunt vs Antonio Silva
Jon Jones vs Alexander Gustafsson
Jorge Masvidal vs Michael Chiesa
Georges Saint-Piere vs Johny Hendricks
Gilbert Melendez vs Diego Sanchez
Junior dos Santos vs Mark Hunt
Wanderlei Silva vs Brian Stann

Szczegóły na temat każdej znajdziecie tutaj.

A teraz przejdźmy do ogłoszenia zwycięzców…

**********

Ostatnie miejsce na pudle zajmuje…

Strony: 1 2 3 4 5

Bartłomiej Stachura | Twórca Lowkinga i człowiek odpowiedzialny za każdy element funkcjonowania portalu. Voldemort. Maniak analiz technicznych i felietonów, często cierpi na słowotok. W przerwach od MMA mąż i ojciec.

11 Comments

  1. Eri23

    13 stycznia 2014 at 11:07

    slipmych hunt vs silva czemu nie pojawiło sie w tw top 10?

  2. Slipmych

    13 stycznia 2014 at 11:45

    DQ za podwyższony poziom testosteronu Big Foota. Naukowo jest udowodnione jak działa podwyższony poziom testosteronu na osiągi, więc mam podstawy aby przypuszczać, że gdyby ten poziom był niższy, walka nie byłaby tak dobra.

    Miałem na liście walkę GSP vs. Hendricks, przed która Kanadyjczyk poddał się dobrowolnie testom VADA. Po co się poddał tym testom skoro nie musiał? Zapewne chciał zrobić coś dobrego dla MMA i pokazać, że można w czysty sposób przygotować się do walki i rywalizować na najwyższym poziomie. Uważam, że dawanie nagrody Big Footowi, który ociekał testosteronem kosztem niższego miejsca GSP, który poddał się testom VADA i przez 25 minut walczył jak lew o obronę pasa byłoby niesprawiedliwe.

    Po za tym nie przyznam nagrody zawodnikowi dla którego walka oficjalnie się nie odbyła. Pat Healy miał realne szansę powalczyć o występ roku i poddanie roku, ale ma NC w walce z Jimmem Millerem, więc w ogóle nie brałem go pod uwagę. Przyznanie nagrody zawodnikowi dla którego walka się nie odbyła jest nieszablonowym posunięciem, na które się nie zdecydowałem.

    Oczywiście ten kij ma dwa końce i to co zrobiłem jest niesprawiedliwe dla Marka Hunta, bo to nie jego wina, że lekarz naszprycował Big Foota taką dawką testosteronu, ale jest to niesprawiedliwe tylko dla niego. Gdyby Big Foot dostał nagrodę, to byłoby to niesprawiedliwe dla wszystkich pozostałych na liście, którzy pozytywnie przeszli badania antydopingowe i dali z siebie w oktagonie 100%.

    Mam pełną świadomość tego, że wielu osobom nie spodoba się moja decyzja, ale zrobiłem to co uważałem za najsprawiedliwsze.

  3. PAN EM

    13 stycznia 2014 at 11:55

    Lista Slipmycha znów mi przypadła go gustu, moje wybory były bardzo zbliżone.

  4. bosman

    13 stycznia 2014 at 13:13

    Ja w takim razie nie rozumiem czemu, skoro uważasz lanie Caina na JDS za ósmą walkę roku, występ Velazqueza umieściłeś na miejscu dopiero siódmym.

  5. T9X

    13 stycznia 2014 at 19:08

    A ja nie rozumiem zachwytów nad walką Jones vs Gustafsson. Owszem świetna walka, ale czy lepsza chociażby od walki Silva vs Stann? Ja bym się kłócił.

    • naiver

      13 stycznia 2014 at 19:18

      Osobiście Jones vs Gustafsson postrzegam w zupełnie innych kategoriach – tempo było tam oczywiście znacznie wolniejsze niż w wielu innych potyczkach, ale pięknem tej walki była taktyczna rozgrywka w morderczym boju o najwyższą stawkę między uważanym za terminatora Amerykaninem i skreślanym przez wszystkich Szwedem. Boks Alexa, jego świetne defensywne zapasy, tytanowa szczęka w konfrontacji z kreatywnością mistrza, obrotowymi łokciami, wysokimi kopnięciami. Do tego ogromne serce, które obaj zademonstrowali, ogromny przekrój technik stójkowych. Mnie się cholernie podobało!

    • Slipmych

      13 stycznia 2014 at 20:27

      Jones pokazał w tej walce wszystko co powinien mieć mistrz. Serce do walki, mocną psychikę, kondycję i genialne umiejętności. Był to być może najwszechstronniejszy pokaz umiejętności stójkowych w historii MMA. To jak Jones walczył aby utrzymać ten pas zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Gustafsson był perfekcyjnie przygotowany i robił co mógł, ale widać było kto z nich dwóch jest mistrzem. Nie wyobrażałem sobie podium bez tej walki i nie mam żadnego niedosytu z powodu jej wygranej.

  6. T9X

    13 stycznia 2014 at 21:32

    Oczywiście, walka była świetna, zwłaszcza jeśli chodzi o różnorodność technik. Rozwiązania taktyczne także robiły wrażenie. Nie odmawiam absolutnie serca do walki Jonesowi ani Alexowi. Ale ja uważam, że to nadal tylko i aż świetna walka. Nie czułem takich emocji jak chociażby w walkach Hunta, Melendeza czy Silvy. Na ile jest to spowodowane tym, że nie jestem fanem ani Amerykanina ani Szweda, a na ile rzeczywistym przebiegiem walk, nie wiem.

    • Slipmych

      14 stycznia 2014 at 10:11

      Wiem o co chodzi, bo walka Jones vs. Gustafsson budziła diametralnie inny rodzaj emocji niż walka Silva vs. Stann. Jones vs. Gustafsson był pokazem znakomitej techniki, woli walk i, perfekcyjnego przygotowania, natomiast w walce Silva vs Stann unosiła się w powietrzu woń szaleństwa i nieprzewidywalności. Rozumiem dlaczego są osoby, dla których jest to walka roku. W ogóle trzeba przyznać, że szkoda tej walki. Chętnie bym ją zobaczył na podium, a niestety zabrakło 1 punktu.

      • T9X

        14 stycznia 2014 at 18:00

        Właśnie to miałem na myśli. Aż mi się przypomniały złote lata Pride. Był ten ogień, którego obecnie w walkach coraz mniej. Dziś to rzadko spotykane na światowym poziomie, więc tym bardziej patrzy się na to inaczej. Narzekam jak emeryt, ale to sentyment do Pride.

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply